Nilimpa mume wangu figo yangu. Mwaka mmoja baadaye, aliwasilisha talaka. Ilivunja moyo wangu kabisa. Tulifika mahakamani, na kila mtu alitarajia hasira, lawama, vurugu — mwanamke aliyetoa sehemu ya mwili wake, na mwanaume aliyeondoka mara tu alipopona.
Lakini nilikaa kimya. Sikulia, sikuvunjika. Nilikuwa nimechoka tu. Uchovu ambao usaliti pekee ndio unaweza kuleta.
Aliendelea kurudia kusema, 'haikufanya kazi tu', kana kwamba ndoa ni kama usajili unaoweza kufutwa ukichoka. Kisha jaji akamtazama na kusema jambo ambalo hakuna aliyelitarajia: 'Sadaka ya mwanamke huyu haikumfunga, lakini imefunua tabia yako'.
Mahakama nzima ikanyamaza. Kwa sababu sentensi hiyo moja ilivunja kila kisingizio alichokuwa akijificha nacho. Kisha jaji akageuka kwangu na kusema, 'Hujampoteza mume bali umeondoa mwanaume aliyekuwa mdogo kuliko ukubwa wa moyo wako'.
Kwa mara ya kwanza tangu talaka ianze, nilipumua kwa kina, Sio kwa sababu nilishinda, bali kwa sababu nilielewa hatimaye kuwa watu wengine hawakusudiwi kubaki bali wamekusudiwa kuondolewa.
Kama umewahi kutoa sana kwa mtu asiye sahihi, kumbuka hili: thamani yako haipungui kwa sababu mtu alishindwa kuwa na uwezo wa kuishikilia thamani uliyompatia.
ni huzuni lakini kwa sasa naendelea vizuri na napambana na hali yangu na kumuomba mungu kila siku iwe siku njema kwangu.
Keep reading
Sign in to read the full confession
Create an account or log in to unlock the rest of this story.